She did it, again! Tijdens de Hippiade 2025 is Miss Julie Guardsman kampioen geworden in de klasse ZZ Vaardigheid Enkelspan Pony.

Het was de vraag of we überhaupt zouden gaan. Met een hittegolf op komst en bijbehorende waarschuwingen liet de KNHS de Hippiade mennen wel doorgaan. Het moet voor de pony ook leuk blijven, dus Margriet ging ’s ochtends vroeg eerst zelf die kant op om te verkennen en te bepalen of het te warm zou worden. Het viel gelukkig mee, er stond wat wind en het losrijden kon deels in de schaduw. Thuis de temperatuur in de trailer gecheckt en daar was het prima te doen. Dus, groen licht om ook Julie naar Ermelo te sturen. Die had de hele ochtend nog lekker in het land gestaan.

Eenmaal in Ermelo hebben we de tent opgezet bij de trailer, zodat we in de schaduw konden invlechten en optuigen. Dat werd wel gewaardeerd door de dame.

En dan, de vaardigheid. Een mooi paardvriendelijk parcours met voldoende uitdaging. Jorn van Olst, een zeer ervaren menner die eigenlijk altijd vlot en strak rijdt, mocht voor ons aan starten. Foutloos in het basisparcours en foutloos in de barrage met een mooie tijd.

We hadden in Wierden tijdens de SWM een waardeloze vaardigheid gereden (klasse L, twee ballen. Maar dat hadden er echt meer kunnen zijn). Ze was sterk, heet en slecht te sturen. Dus doel op de Hippiade was vooral om de ballen te laten liggen. Tijd namen we maar even voor lief. En, vooral enorm genieten van ons pas tweede Nederlandse kampioenschap. De eerste keer bungelden we ergens onderaan in het klassement van de klasse M. Het kon dus alle kanten op.

Gelijk in de eerste lijn van de start door de eerste drie poorten was het net of alles op z’n plek viel. Julie wilde wachten op het sturen en bleef een mooi constant vlit tempo houden. Dubbel genieten! Tot en met poort 20 een top gevoel dus wat gas erbij naar de finish. Foutloos en binnen de tijd!

Barrage rijden, dus onderaan in het klassement zouden we niet eindigen. Da’s al mooi. En ook hier echt een top gevoel, naast een scheutje spijt dat ik de barrage niet wat vaker had gelopen. Gelukkig hangt er altijd een geheugensteuntje met de te rijden poorten op de wagen. De tijd van Jorn express niet in mijn oren geknoopt, want hoe minder druk hoe soepeler het gaat. Ook de barrage stond mooi vloeiend opgesteld en ook deze liep Julie super makkelijk en aardig vlot. Foutloos! Het besef dat er een medaillekans lag kwam pas toen de omroeper na de finish riep ‘en ze is sneller!’.

En dan is het wachten. Voor ons nog een medaille kandidaat was Ranita Jansen. Ook zij weet een hele goede foutloze en vooral snelle vaardigheid neer te zetten. Mooi om te zien. Ze rijdt een foutloos basisparcours en zet een super snelle tijd neer in de barrage, maar rijdt er helaas 1 bal af.

Op dat moment is voor ons een medaille zeker. Maar welke? Spannend tot het laatste moment. De laatste deelnemer is nog bezig wanneer de ringmeester met de linten uit zijn hokje komt. ‘Margriet Nijenhuis? Gefeliciteerd! U heeft gewonnen.” Jorn krijgt het zilver en Ranita het brons. Met Julie voorop in de ereronde. De eerste met wie ik in mijn hele ruitersport carrière (toch al 30 jaar, vooral onderhet zadel) überhaupt een klasse Z en ZZ heb gereden. De eerste waarmee ik menwedstrijden ging rijden vier jaar geleden. Van niks, naar dit resultaat. Samen gegroeid in deze prachtige sport. We zijn ontzettend trots op hoe deze dame zich heeft ontwikkeld en heel blij dat ze het werk met zo veel plezier oppakt. Dat alleen al is wat ons betreft een gouden medaille waard.

Grote dank aan Veronika, partner en tevens trouwe groom! Dirk en Gerda Nijenhuis en Anouk van de Beek voor de support. En natuurlijk Chantal Hekkert – Ogink voor de top lessen!

En Mark Weusthof, die mij een zeer waardevolle les marathon rijden heeft gegeven met als highlight 1 bijzonder waardevol advies in het rijden met Julie. Mark, het werkt! Van begin af aan blij geweest met die ene les. ‘Een zwaluw maakt nog geen zomer’, zei je? Nou, zomer is het absoluut en deze winst is misschien wel het mooiste bewijs. Dankjewel!